Bada czy Android i czym różniły się te systemy?

Bada czy Android: o jakie systemy chodzi?

Pytanie „system operacyjny Bada czy Android” dotyczy dwóch różnych platform mobilnych, które Samsung rozwijał lub wykorzystywał równolegle. Bada była autorskim oprogramowaniem Samsunga, przeznaczonym przede wszystkim dla smartfonów z serii Wave. Android to system rozwijany przez Google, dostępny dla wielu producentów telefonów. Nie była to więc starsza i nowsza wersja tego samego rozwiązania, lecz dwie odrębne platformy z własnymi narzędziami, sklepami i ekosystemami.

Nazwa Bada oznacza po koreańsku „morze”. Samsung zaprezentował platformę w 2009 roku, a w lutym 2010 roku ogłosił pierwszy telefon z tym systemem, Samsung Wave S8500. W tym samym roku firma wprowadziła też Galaxy S działający na Androidzie. Ten równoległy debiut dobrze pokazuje, że Samsung traktował Badę jako własną ścieżkę rozwoju, ale jednocześnie inwestował w system, który szybko zdobywał rynek dzięki współpracy wielu marek.

Urządzenia z Badą były sprzedawane pod marką Wave, natomiast telefony Galaxy korzystały z Androida. Bada pozostawała zastrzeżoną platformą Samsunga, a jej obecność była związana głównie z urządzeniami tej firmy. Android miał znacznie szerszy zasięg, ponieważ producenci mogli tworzyć na jego podstawie telefony różnych klas i cen.

Jak działała platforma Bada?

Bada nie była wyłącznie interfejsem telefonu. Jej architektura obejmowała warstwy jądra, urządzeń, usług i frameworka, które odpowiadały za działanie sprzętu, funkcje systemowe oraz obsługę aplikacji. Zależnie od konfiguracji urządzenia platforma mogła korzystać z jądra systemu czasu rzeczywistego albo z jądra Linux.

Warstwa urządzeń obsługiwała podstawowe elementy, takie jak grafika, telefonia, protokoły komunikacyjne i bezpieczeństwo. Warstwa usług udostępniała funkcje wykorzystywane przez system i aplikacje, między innymi SMS-y, mapy oraz zakupy w aplikacjach. Nad nimi znajdował się framework, który dostarczał programistom interfejs API, czyli zestaw funkcji pozwalających tworzyć oprogramowanie dla telefonów z Badą.

Aplikacje natywne tworzono głównie w języku C++ przy użyciu Bada SDK i środowiska Eclipse. Samsung rozwijał narzędzia dla programistów, aby ułatwić przygotowywanie nowych programów. Wersja Bada 2.0 przyniosła między innymi przeprojektowany interfejs i pełną wielozadaniowość. Były to istotne usprawnienia, ale rozwój samego systemu nie rozwiązywał problemu ograniczonej liczby urządzeń i aplikacji.

Dlaczego Android zdobył przewagę nad Badą?

Największą przewagą Androida była skala. Z systemu korzystali różni producenci, którzy oferowali urządzenia dla wielu grup użytkowników. Większa liczba telefonów oznaczała większy potencjalny rynek dla twórców aplikacji, a bogatsza oferta programów zwiększała atrakcyjność systemu dla kolejnych klientów. W ten sposób rozwijał się efekt sieciowy: więcej urządzeń przyciągało programistów, a więcej aplikacji wspierało sprzedaż kolejnych urządzeń.

Bada miała własny sklep Samsung Apps, ale jego katalog był znacznie mniejszy przy starcie Wave’a. W chwili premiery telefonu sklep oferował mniej niż 1000 aplikacji. Dla porównania ówczesny Android Market miał ponad 70 tys. programów, a sklep Apple przekraczał 200 tys. aplikacji. Są to liczby odnoszące się do tamtego okresu, a nie do obecnej oferty sklepów.

Katalog Bady szybko się powiększał. Przy prezentacji Bada 2.0 w 2011 roku liczył około 40 tys. aplikacji. Był to wyraźny postęp, jednak sama liczba programów nie mówiła wszystkiego. Znaczenie miała też ich różnorodność, dostępność popularnych usług, tempo aktualizacji oraz zainteresowanie twórców. Ograniczenie platformy głównie do telefonów Samsunga utrudniało osiągnięcie skali porównywalnej z Androidem.

Bada zdobyła 2,2% światowego udziału w rynku smartfonów w trzecim kwartale 2011 roku, ale nie utrzymała długofalowej pozycji. Wynik pokazywał, że platforma potrafiła znaleźć odbiorców, lecz nie gwarantował trwałego rozwoju. W przypadku udziałów rynkowych istotne są data i metodologia pomiaru, dlatego historycznych wartości nie należy traktować jako stałych.

Czy Bada była lepsza od Androida w telefonach Wave?

Odpowiedź zależy od tego, czego oczekiwał użytkownik. Bada była ściśle powiązana ze sprzętem Samsunga, dzięki czemu firma mogła kontrolować zarówno platformę, jak i urządzenia z serii Wave. Dla części osób atrakcyjny telefon i podstawowe funkcje systemu mogły być wystarczające. Bada miała własny interfejs, usługi i sklep, a jej kolejne wersje rozwijały możliwości wielozadaniowości oraz aplikacji.

Android oferował jednak większy wybór urządzeń i szerszy ekosystem. Użytkownik mógł wybierać spośród telefonów różnych marek, a programiści mieli dostęp do większego rynku. To przekładało się na łatwiejsze znalezienie aplikacji i usług odpowiadających indywidualnym potrzebom. Dla osób, którym zależało na szerokiej ofercie programów i długoterminowej dostępności platformy, Android miał wyraźną przewagę.

Nie oznacza to, że Bada była z definicji niesprawna albo że jej sprzęt nie był atrakcyjny. Jej historia pokazuje raczej, że dobry telefon i sprawne oprogramowanie nie wystarczą bez rozbudowanego ekosystemu. Użytkownicy oczekują dostępu do aplikacji, a programiści inwestują czas w platformy, które mogą zapewnić im odpowiednio dużą grupę odbiorców. Gdy te dwa elementy nie rosną równolegle, trudniej utrzymać zainteresowanie systemem.

Co stało się z Badą i jakie wnioski płyną z jej historii?

Samsung ogłosił zakończenie rozwoju Bady w 2013 roku i zapowiedział przeniesienie lub połączenie części prac z projektem Tizen. Nie oznaczało to, że Tizen był po prostu kolejną wersją Bady. Była to odrębna platforma, rozwijana w ramach dalszej strategii firmy. Z czasem Tizen znalazł zastosowania także poza rynkiem smartfonów.

Historia Bady pokazuje, jak trudne jest wprowadzenie nowego systemu mobilnego na rynek zdominowany przez platformy o dużej skali. Sam dostęp do narzędzi dla programistów nie gwarantuje sukcesu. Potrzebne są również liczne urządzenia, atrakcyjne aplikacje, aktywna społeczność twórców i ciągłe wsparcie. Jeśli użytkownicy nie znajdują potrzebnych programów, mogą wybierać inne systemy. Jeśli programiści widzą niewielką bazę odbiorców, mogą ograniczyć inwestycje w tę platformę.

W skrócie, Bada była zamkniętą platformą Samsunga dla telefonów Wave, a Android stał się systemem wielu producentów z dużo większym ekosystemem aplikacji i urządzeń. Oba rozwiązania rozwijały się równolegle, lecz ich drogi szybko się rozeszły. Bada nie była wcześniejszym Androidem ani jego odmianą. Była niezależną próbą stworzenia własnej platformy mobilnej, której ograniczona skala utrudniła konkurowanie z systemem wspieranym przez liczne marki i szerokie grono programistów.

Bibliografia

• https://www.notebookcheck.pl/Bada-OS-Przeglad-nieistniejacego-juz-mobilnego-systemu-operacyjnego-Samsunga.766178.0.html
• https://www.notebookcheck.net/Bada-OS-Revisiting-Samsung-s-defunct-mobile-OS.764898.0.html
• https://www.gsmarena.com/flashback_samsung_s8500_wave_the_first_phone_with_a_super_amoled_and_first_with_bada_os-news-51644.php
• https://antyweb.pl/bada-os-historia
• https://en.wikipedia.org/wiki/Bada_(operating_system)